Yolculuk…
Yolculuk…
İnsanı hep en sevdikleri acıtır…
Peki neden biliyor musunuz?
Çünkü kimsenin aklına gelmez önce kendini sevmek,
Hep dışarıdan beslenmeye alışmıştır,…
Kimse öğretmemiştir ona kendini sevmeyi.
Sevmek yanlış öğretilmiştir daha en başlarda…
Anneni mi daha çok seviyorsun yoksa babanı mı sorularıyla
Hep bir seçim sunulmuştur önüne insanın,
Sevmek bile çoktan seçmeli ders olmuştu hayatımızda…
İyiyse sev kötüyse sevme…
Seni seviyorsa sev, sevmiyorsa sevme…
Güzelse sev, güzel değilse sevme…
Bügüne kadar kaç kişi şu soruyla karşılaştı bilen var mı?
Kendi mi daha çok seviyorsun yoksa …….. -mı?
Biz bilemedik sevmeyi ve hep başkasını sevmeyi seçtik ve gariptir ki, hep yanlış ya da kötü kişiyi sevdik…
Çünkü kaçarken yağmurdan hep doluya tutulduk…
Sonra bir bir gitti sevdiklerimiz ve yalnızlığa, acıya gömüldük…
Peki, o zaman hala neyi bekliyoruz?
Hala neden üzülüyoruz kayıplarımıza?
Neden hala kendimize bir adım adım gitmiyoruz?
Haydi hareket vakti…
Başlasın yolculuğumuz kendimize doğru…
Dilek Torun
Kategori : Blog Yazıları , Genel